ស្ដេចស្រុកស៊ីរីឡោម‌ព័ទ្ធក្រុងសាម៉ារី 1 ព្រះ‌បាទបេនហា‌ដាដ ជាស្ដេចស្រុកស៊ីរី បានប្រមូលកង‌ទ័ពទាំងមូល ហើយមានស្ដេចសម្ពន្ធ‌មិត្តសាម‌សិបពីរអង្គ ព្រមទាំងកង‌ពលសេះ និងរទេះចំបាំង រួមជាមួយផង លើកគ្នាមកឡោម‌ព័ទ្ធ និងវាយលុកក្រុងសាម៉ារី។ 2 ស្ដេចស្រុកស៊ីរីចាត់អ្នកនាំសារឲ្យទៅទូលព្រះ‌បាទអហាប់ ជាស្ដេចអ៊ីស្រា‌អែល ដូចតទៅ៖ 3 ព្រះ‌បាទបេន‌ហាដាដមានរាជ‌ឱង្ការថា៖ «មាស ប្រាក់ ពួកស្រីស្នំ និងបុត្រាដ៏មានរូបល្អរបស់ព្រះ‌ករុណា សុទ្ធតែជារបស់យើង»។ 4 ស្ដេចអ៊ីស្រា‌អែលមានរាជ‌ឱង្ការតបថា៖ «បពិត្រព្រះ‌ករុណាជាអម្ចាស់ទូលបង្គំ និងអ្វីៗទាំងប៉ុន្មានដែលទូលបង្គំមាន សុទ្ធជាកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះ‌ករុណា ដូចព្រះ‌ករុណាមានរាជ‌ឱង្ការមែន»។ 5 អ្នកនាំសារមកគាល់ព្រះ‌បាទអហាប់ជាថ្មី…

ចម្ការទំពាំង‌បាយជូររបស់លោកណា‌បោត 1 ក្រោយព្រឹត្តិ‌ការណ៍ទាំងនោះមក មានហេតុ‌ការណ៍មួយទៀតកើតឡើង។ នៅក្រុងយេសរាល មានបុរសម្នាក់ឈ្មោះណា‌បោត គាត់មានចម្ការទំពាំងបាយ‌ជូរមួយ នៅជិតរាជ‌វាំងព្រះ‌បាទអហាប់ ជាស្ដេចនៅក្រុងសាម៉ារី។ 2 ថ្ងៃមួយ ព្រះ‌បាទអហាប់មានរាជ‌ឱង្ការទៅកាន់លោកណា‌បោតថា៖ «ចូរប្រគល់ចម្ការទំពាំង‌បាយជូររបស់អ្នកមកឲ្យយើង ដើម្បីយើងយកទៅធ្វើសួនបន្លែ ព្រោះចម្ការនេះស្ថិតនៅជិតវាំងស្រាប់។ យើងនឹងប្រគល់ចម្ការទំពាំង‌បាយជូរមួយល្អជាងចម្ការនេះទៅអ្នក ឬប្រសិនបើអ្នកចង់បានប្រាក់វិញ យើងនឹងបង់ឲ្យតាមតម្លៃចម្ការ»។ 3 លោកណា‌បោតទូលព្រះ‌បាទអហាប់ថា៖ «សូមព្រះ‌អម្ចាស់ធ្វើជាសាក្សីចុះ ថាទូលបង្គំគ្មានសិទ្ធិប្រគល់ដីដែលជាកេរ‌មត៌កពីដូនតានេះ ថ្វាយព្រះ‌ករុណាបានទេ»។ 4 ព្រះ‌បាទអហាប់យាងចូលទៅក្នុងវាំងវិញ ទាំងមួម៉ៅ និងក្រេវ‌ក្រោធ ព្រោះតែពាក្យសម្ដីដែលលោកណា‌បោត ជាអ្នកស្រុកយេសរាល ទូលថា…

ព្រះ‌បាទអហាប់ និងព្រះ‌បាទយ៉ូសា‌ផាត លើកទ័ពចេញទៅច្បាំងជាមួយស្រុកស៊ីរី 1 ក្នុងអំឡុងពេលបីឆ្នាំ គ្មានសង្គ្រាមកើតឡើងរវាងស្រុកស៊ីរី និងស្រុកអ៊ីស្រា‌អែលទេ។ 2 នៅឆ្នាំទីបី ព្រះ‌បាទយ៉ូសា‌ផាត ជាស្ដេចស្រុកយូដា បានយាងទៅសួរសុខទុក្ខស្ដេចស្រុកអ៊ីស្រា‌អែល។ 3 ពេលនោះ ស្ដេចស្រុកអ៊ីស្រា‌អែលមានរាជ‌ឱង្ការទៅកាន់ពួកមន្ត្រីថា៖ «អស់លោកជ្រាបច្បាស់ហើយថា ក្រុងរ៉ាម៉ូត នៅស្រុកកាឡាដ ជាក្រុងរបស់យើង។ ហេតុអ្វីបានជាយើងនៅរារែក មិនព្រមដណ្ដើមយកក្រុងនោះពីកណ្ដាប់ដៃរបស់ស្ដេចស្រុកស៊ីរីមកវិញ?»។ 4 ស្ដេចមានរាជ‌ឱង្ការទៅកាន់ព្រះ‌បាទយ៉ូសា‌ផាតថា៖ «តើព្រះ‌ករុណាសព្វព្រះ‌ហឫទ័យចេញទៅច្បាំងយកក្រុងរ៉ាម៉ូត នៅស្រុកកាឡាដជាមួយទូលបង្គំឬទេ?»។ ព្រះ‌បាទយ៉ូសា‌ផាតមានរាជ‌ឱង្ការទៅកាន់ស្ដេចស្រុកអ៊ីស្រា‌អែលវិញថា៖ «ទូលបង្គំក៏ដូចព្រះ‌ករុណាដែរ ប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ទូលបង្គំក៏ដូចជាប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ព្រះ‌ករុណា ហើយទ័ពសេះរបស់ទូលបង្គំក៏ដូចជាទ័ពសេះរបស់ព្រះ‌ករុណាដែរ!»។ 5…

ព្រះ‌ជាម្ចាស់ដាក់ទោសព្រះ‌បាទអហា‌ស៊ីយ៉ា 1 ក្រោយពីព្រះ‌បាទអហាប់សោយទិវង្គត ជន‌ជាតិម៉ូអាប់បានបះ‌បោរប្រឆាំងនឹងជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល។ 2 ថ្ងៃមួយ ព្រះ‌បាទអហា‌ស៊ីយ៉ាបានធ្លាក់ពីរាន‌ហាលបន្ទប់ជាន់លើបំផុតនៃព្រះ‌ដំណាក់នៅក្រុងសាម៉ារី ហើយមានរបួសជាទម្ងន់។ ស្ដេចបានចាត់អ្នកនាំសារឲ្យទៅទូលសួរព្រះបាល-‌សេប៊ូប ជាព្រះរបស់ក្រុងអេក្រូន ដើម្បីចង់ដឹងថា តើទ្រង់អាចជាសះ‌ស្បើយពីរបួសនេះឬទេ? 3 ពេលនោះ ទេវតារបស់ព្រះ‌អម្ចាស់ថ្លែងទៅកាន់លោកអេលីយ៉ា ជាអ្នកស្រុកធេស‌ប៊ីថា៖ «ចូរក្រោកឡើង ទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ស្ដេចក្រុងសា‌ម៉ារី ហើយសួរថា “តើនៅស្រុកអ៊ីស្រា‌អែលគ្មានព្រះទេឬ បានជាអ្នកនាំគ្នាទៅទូលសួរព្រះបាល-‌សេប៊ូប ជាព្រះរបស់ក្រុងអេក្រូនដូច្នេះ?” 4 ហេតុនេះហើយព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះ‌បន្ទូលថា “អ្នកនឹងមិនអាចក្រោកពីគ្រែដែលអ្នកដេកនោះឡើយ អ្នកពិតជាស្លាប់!”»។ លោកអេលីយ៉ាក៏ចាកចេញទៅ។ 5 ពួកអ្នកនាំសារវិលមកគាល់ស្ដេចវិញ ហើយស្ដេចមានរាជ‌ឱង្ការសួរថា៖…

ព្រះ‌អម្ចាស់លើកព្យាការីអេលីយ៉ាទៅស្ថានបរម‌សុខ 1 នៅគ្រាដែលព្រះ‌អម្ចាស់ឲ្យខ្យល់កួចលោកអេលីយ៉ាឡើងទៅស្ថានបរម‌សុខនោះ លោកអេលីយ៉ា និងលោកអេលីសេចាកចេញពីគីល‌កាល់ទៅជាមួយគ្នា។ 2 លោកអេលីយ៉ាមានប្រសាសន៍ទៅកាន់លោកអេលីសេថា៖ «ចាំខ្ញុំនៅទីនេះហើយ ដ្បិតព្រះ‌អម្ចាស់ចាត់ខ្ញុំឲ្យទៅបេត‌អែល»។ លោកអេលីសេតបថា៖ «ខ្ញុំសូមស្បថក្នុងនាមព្រះ‌អម្ចាស់ដែលមានព្រះ‌ជន្មគង់នៅ និងក្នុងនាមលោកផ្ទាល់ដែលនៅមានជីវិតថា ខ្ញុំនឹងមិនឃ្លាតចាកពីលោកឡើយ»។ លោកទាំងពីរក៏ធ្វើដំណើរទៅបេត‌អែល។ 3 មានព្យាការីមួយក្រុមនៅបេត‌អែលចេញមកជួបលោកអេលីសេ ជម្រាបថា៖ «តើលោកជ្រាបឬទេថា ថ្ងៃនេះព្រះ‌អម្ចាស់លើកគ្រូរបស់លោកឡើងទៅលើមេឃ»។ លោកឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំក៏ដឹងដែរ មិនបាច់ប្រាប់ទេ!»។ 4 លោកអេលីយ៉ាមានប្រសាសន៍ទៅគាត់ថា៖ «អេលីសេអើយ ចូរចាំខ្ញុំនៅទីនេះហើយ ដ្បិតព្រះ‌អម្ចាស់ចាត់ខ្ញុំឲ្យទៅក្រុងយេរីខូ»។ លោកអេលីសេតបថា៖ «ខ្ញុំសូមស្បថក្នុងនាមព្រះ‌អម្ចាស់ដែលមានព្រះ‌ជន្មគង់នៅ និងក្នុងនាមលោកផ្ទាល់…

ព្រះ‌បាទយ៉ូរ៉ាមសោយរាជ្យនៅស្រុកអ៊ីស្រា‌អែល សង្គ្រាមរវាងអ៊ីស្រា‌អែល និងម៉ូអាប់ 1 នៅឆ្នាំទីដប់ប្រាំបីនៃរជ្ជកាលរបស់ព្រះ‌បាទយ៉ូសា‌ផាត ជាស្ដេចស្រុកយូដា ព្រះ‌បាទយ៉ូរ៉ាមជាបុត្ររបស់ព្រះ‌បាទអហាប់ ឡើងសោយរាជ្យលើស្រុកអ៊ីស្រា‌អែល នៅក្រុងសាម៉ារី បានដប់‌ពីរឆ្នាំ។ 2 ស្ដេចបានប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ មិនគាប់ព្រះ‌ហឫទ័យព្រះ‌អម្ចាស់តែមិនស្មើមាតា‌បិតាទេ។ ស្ដេចបានផ្ដួលរំលំរូបព្រះបាលដែលបិតាបានកសាង។ 3 ប៉ុន្តែ ស្ដេចមិនបានលះ‌បង់អំពើបាបចោលទេ គឺទ្រង់ប្រព្រឹត្តអំពើបាបដូចព្រះ‌បាទយេរ៉ូ‌បោម ជាកូនរបស់លោកនេបាត ហើយនាំប្រជា‌ជនអ៊ីស្រា‌អែលឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើបាបដែរ។ 4 ព្រះ‌បាទមេសា ជាស្ដេចរបស់ជន‌ជាតិម៉ូអាប់ មានហ្វូងសត្វជាច្រើន។ រៀងរាល់ឆ្នាំ ស្ដេចតែងតែនាំកូនចៀមមួយសែនក្បាល និងចៀមឈ្មោលមួយសែនក្បាល ព្រមទាំងរោមចៀម មកថ្វាយជាសួយសារ‌អាករដល់ស្ដេចស្រុកអ៊ីស្រា‌អែល។ 5…

ព្យាការីអេលីសេជួយស្ត្រីមេម៉ាយម្នាក់ 1 មានស្ត្រីមេម៉ាយម្នាក់ជាភរិយារបស់បុរសមួយរូប ដែលជាសមាជិករបស់ក្រុមព្យាការី បានមកជួបលោកអេលីសេ ហើយអង្វរលោកថា៖ «ប្ដីរបស់នាងខ្ញុំ ជាអ្នកបម្រើរបស់លោកស្លាប់ផុតហើយ។ លោកក៏ជ្រាបដែរថា អ្នកបម្រើរបស់លោក គោរពកោតខ្លាចព្រះ‌អម្ចាស់ណាស់។ ឥឡូវនេះ ម្ចាស់បំណុលបានមកទាម‌ទារយកកូនប្រុសទាំងពីរនាក់របស់នាងខ្ញុំ ទៅធ្វើជាបាវបម្រើរបស់គេ»។ 2 លោកអេលីសេមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើនាងចង់ឲ្យខ្ញុំធ្វើដូចម្ដេចចំពោះនាង? ចូរប្រាប់ខ្ញុំមកមើល នៅក្នុងផ្ទះនាងមានអ្វីខ្លះ?»។ នាងឆ្លើយតបថា៖ «នៅក្នុងផ្ទះនាងខ្ញុំ គ្មានអ្វីក្រៅពីប្រេងមួយកូនដបប៉ុណ្ណោះ»។ 3 លោកអេលីសេមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរទៅខ្ចីដបទំនេរ ពីអ្នកជិតខាងឲ្យបានច្រើន គឺកុំខ្ចីតិចពេក។ 4 ពេលមកដល់វិញ ត្រូវនាំគ្នាទាំងម្ដាយ…

លោកមេ‌ទ័ពណាម៉ាន់បានជាពីរោគឃ្លង់ 1 មានបុរសម្នាក់ឈ្មោះណាម៉ាន់ ជាមេ‌ទ័ពរបស់ស្ដេចស្រុកស៊ីរី។ ស្ដេចសព្វព្រះ‌ហឫទ័យនឹងលោកណាស់ ដ្បិតព្រះ‌អម្ចាស់ប្រទានជ័យ‌ជំនះដល់ស្រុកស៊ីរី ព្រោះតែលោក។ ប៉ុន្តែ មេ‌ទ័ពដ៏ខ្លាំងពូកែនេះកើតរោគឃ្លង់។ 2 គ្រានោះ កង‌ទ័ពស៊ីរីបានចេញមកច្បាំងនឹងស្រុកអ៊ីស្រា‌អែល ហើយចាប់បានក្មេងស្រីម្នាក់នាំយកទៅជាឈ្លើយ។ ក្មេងស្រីនេះនៅបម្រើភរិយារបស់លោកណាម៉ាន់។ 3 នាងជម្រាបម្ចាស់ស្រីថា៖ «ប្រសិនបើលោកម្ចាស់អាចទៅជួបព្យាការីនៅក្រុងសាម៉ារី លោកមុខជាជួយលោកម្ចាស់ឲ្យជាសះ‌ស្បើយពីរោគឃ្លង់ពុំ‌ខាន!»។ 4 លោកណាម៉ាន់នាំយកពាក្យក្មេងស្រីពីស្រុកអ៊ីស្រា‌អែលនោះទៅទូលស្ដេចស្រុកស៊ីរី។ 5 ស្ដេចមានរាជ‌ឱង្ការថា៖ «សូមលោកអញ្ជើញទៅក្រុងសាម៉ារីចុះ! យើងនឹងសរសេរសំបុត្រមួយផ្ញើទៅថ្វាយស្ដេចស្រុកអ៊ីស្រា‌អែល»។ លោកណាម៉ាន់ចេញដំណើរទៅ ដោយនាំយកប្រាក់ដប់ហាប មាសប្រាំមួយពាន់ស្លឹង និងសម្លៀក‌បំពាក់ដប់បន្លាស់ទៅជាមួយផង។ 6 លោកយកសំបុត្ររបស់ស្ដេចស្រុកស៊ីរីថ្វាយស្ដេចអ៊ីស្រា‌អែល…

ផ្លែពូថៅអណ្ដែត 1 ថ្ងៃមួយ ក្រុមព្យាការីជម្រាបលោកអេលីសេថា៖ «កន្លែងដែលយើងស្នាក់នៅជាមួយលោកនេះចង្អៀតណាស់ សម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នា។ 2 សូមអនុញ្ញាតឲ្យយើងនាំគ្នាទៅទន្លេយ័រដាន់ កាប់កូនឈើម្នាក់មួយដើមៗ យកមកធ្វើកន្លែងស្នាក់នៅ»។ លោកអេលីសេមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទៅចុះ!»។ 3 មានម្នាក់ក្នុងចំណោមព្យាការីពោលថា៖ «សូមលោកអញ្ជើញទៅជាមួយយើងខ្ញុំផង!»។ លោកឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំយល់ព្រមទៅជាមួយ»។ 4 លោកធ្វើដំណើរទៅជាមួយពួកគេ។ លុះទៅដល់ទន្លេយ័រដាន់ ពួកគេនាំគ្នាកាប់ដើមឈើ។ 5 ពេលនោះ មានម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបានកាប់ដើមឈើ ហើយផ្លែពូថៅរបស់គាត់របូតធ្លាក់ទៅក្នុងទឹក។ គាត់ស្រែកឡើងថា៖ «វីវរហើយលោកម្ចាស់! ពូថៅនេះខ្ញុំខ្ចីគេផង!»។ 6 អ្នកជំនិតរបស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់សួរថា៖…

1 លោកអេលីសេមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរស្ដាប់ព្រះ‌បន្ទូលរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់!ព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះ‌បន្ទូលដូចតទៅ: ស្អែកពេលថ្មើរនេះ នៅមាត់ទ្វារក្រុងសា‌ម៉ារី អង្ករមួយតៅថ្លៃតែមួយកាក់ ហើយពោតមួយថាំងក៏ថ្លៃតែមួយកាក់ដែរ»។ 2 អង្គ‌រក្សរបស់ស្ដេចឆ្លើយទៅអ្នកជំនិតរបស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់វិញថា៖ «ទោះបីព្រះ‌អម្ចាស់បើកទ្វារមេឃក្ដី ក៏ហេតុ‌ការណ៍នោះមិនអាចកើតមានដែរ?»។ លោកអេលីសេមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចាំមើលចុះ លោកមុខជាឃើញផ្ទាល់នឹងភ្នែក តែលោកពុំបានបរិភោគទេ»។ 3 នៅមាត់ទ្វារក្រុង មានមនុស្សឃ្លង់បួននាក់ជជែកគ្នាថា៖ «ហេតុដូចម្ដេចបានជាយើងនាំគ្នាអង្គុយរង់‌ចាំសេចក្ដីស្លាប់នៅទីនេះ? 4 ប្រសិនបើយើងសម្រេចគ្នាថាចូលទៅក្នុងក្រុង យើងមុខជាអត់បាយស្លាប់ ព្រោះនៅក្នុងក្រុង គ្មានអ្វីបរិភោគឡើយ។ ប្រសិនបើយើងនៅទីនេះ យើងក៏ស្លាប់ដែរ។ ដូច្នេះ យើងគួរនាំគ្នារត់ទៅចុះចូលនឹងកង‌ទ័ពស៊ីរីទៅ ក្រែង‌លោគេទុកជីវិតឲ្យយើង ហើយយើងនឹងបានរស់រានមានជីវិត!…