យ៉ូស្វេ 4

ស្តូបថ្មទាំងដប់‌ពីរ 1 ពេលប្រជា‌ជាតិទាំងមូលឆ្លងទន្លេយ័រដាន់រួចអស់ហើយព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកយ៉ូស្វេថា៖ 2 «ចូរនាំគ្នាជ្រើសរើសយកបុរសដប់‌ពីរនាក់ ពីចំណោមប្រជា‌ជន គឺម្នាក់ក្នុងកុល‌សម្ព័ន្ធនីមួយៗ 3 ហើយត្រូវបង្គាប់ពួកគេថា “ចូរយកថ្មដប់‌ពីរដុំពីកណ្ដាលទន្លេយ័រដាន់នេះ គឺពីកន្លែងដែលក្រុមបូជា‌ចារ្យដាក់ជើងនោះទៅជាមួយ ហើយដាក់នៅកន្លែងដែលអ្នករាល់គ្នាស្នាក់ពេលយប់”»។ 4 លោកយ៉ូស្វេហៅបុរសដប់‌ពីរនាក់ ដែលលោកជ្រើសរើសក្នុងចំណោមជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល គឺម្នាក់ក្នុងកុល‌សម្ព័ន្ធនីមួយៗយកម្នាក់ 5 លោកយ៉ូស្វេមានប្រសាសន៍ទៅគេថា៖ «ចូរទៅខាងមុខហិបរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នករាល់គ្នា គឺទៅកណ្ដាលទន្លេយ័រដាន់។ នៅទីនោះ សូមឲ្យម្នាក់ៗយកថ្មមួយដុំមកដាក់លើស្មា តាមចំនួនកុល‌សម្ព័ន្ធនៃជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល 6 ទុកជាសញ្ញាសម្គាល់នៅកណ្ដាលចំណោមអ្នករាល់គ្នា។ ពេលក្រោយ កាលណាកូនចៅអ្នករាល់គ្នាសួរថា “តើថ្មទាំងនេះមានអត្ថ‌ន័យដូចម្ដេច?” 7 អ្នករាល់គ្នាត្រូវប្រាប់គេថា…

យ៉ូស្វេ 5

1 កាលស្ដេចទាំងប៉ុន្មាននៃជន‌ជាតិអាម៉ូរី ដែលនៅត្រើយខាងលិចទន្លេយ័រដាន់ និងស្ដេចទាំងប៉ុន្មាននៃជន‌ជាតិកាណាន ដែលនៅតាមមាត់សមុទ្រ ឮដំណឹងថាព្រះ‌អម្ចាស់ធ្វើឲ្យទន្លេយ័រដាន់រីងស្ងួត នៅចំពោះមុខជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលរហូតដល់គេឆ្លងផុត ស្ដេចទាំងនោះបាក់ទឹកចិត្ត និងភ័យលោះព្រលឹង នៅចំពោះមុខជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល។ ជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលទទួលពិធីកាត់ស្បែកនៅគីល‌កាល់ 2 នៅគ្រានោះព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកយ៉ូស្វេថា៖ «ចូរអ្នកយកថ្មមកដាប់ធ្វើជាកាំបិត រួចធ្វើពិធីកាត់ស្បែក*ឲ្យជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលសាជាថ្មីម្ដងទៀត»។ 3 លោកយ៉ូស្វេក៏យកថ្មមកធ្វើជាកាំបិត ហើយធ្វើពិធីកាត់ស្បែកឲ្យជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលនៅលើភ្នំហារ៉ា‌ឡុត ។ 4 រីឯមូលហេតុដែលនាំឲ្យលោកយ៉ូស្វេធ្វើពិធីកាត់ស្បែកឲ្យពួកគេនោះ មានដូចតទៅ: ប្រជា‌ជនទាំងមូលដែលបានចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីប គឺប្រុសៗទាំងប៉ុន្មានដែលជាអ្នកចំបាំងបានស្លាប់តាមវាលរហោ‌ស្ថាន ក្រោយពេលចេញពីស្រុកអេស៊ីប។ 5 អ្នកទាំងនោះសុទ្ធតែបានទទួលពិធីកាត់ស្បែកគ្រប់ៗគ្នា ប៉ុន្តែ ប្រជា‌ជនទាំងប៉ុន្មានដែលកើតក្រោយពេលចេញពីស្រុកអេស៊ីប គឺកើតតាមផ្លូវក្នុងវាលរហោ‌ស្ថានពុំទាន់បានទទួលពិធីកាត់ស្បែកនៅឡើយទេ។…

យ៉ូស្វេ 6

ជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលវាយយកក្រុងយេរីខូ 1 ពេលនោះ គេបិទទ្វារក្រុងយេរីខូយ៉ាងជិត គ្មាននរណាម្នាក់ចេញចូលបានឡើយ ព្រោះគេខ្លាចជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល។ 2 ព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកយ៉ូស្វេថា៖ «មើល! យើងប្រគល់ក្រុងយេរីខូ ទាំងស្ដេច ទាំងទាហានដ៏ខ្លាំងពូកែរបស់គេមកក្នុងកណ្ដាប់ដៃអ្នកហើយ។ 3 អ្នករាល់គ្នា និងពលទាហានទាំងអស់ ត្រូវដើរព័ទ្ធជុំ‌វិញទីក្រុង ឲ្យបានមួយជុំក្នុងមួយថ្ងៃ។ ត្រូវធ្វើដូច្នេះ ចំនួនប្រាំមួយថ្ងៃ។ 4 ត្រូវឲ្យបូជា‌ចារ្យ ប្រាំ‌ពីរនាក់កាន់ស្នែងចៀមសម្រាប់ផ្លុំម្នាក់មួយៗ ដើរខាងមុខហិបនៃសម្ពន្ធ‌មេត្រី*។ លុះដល់ថ្ងៃទីប្រាំ‌ពីរ អ្នករាល់គ្នាត្រូវដើរជុំ‌វិញទីក្រុងប្រាំ‌ពីរជុំ រួចឲ្យក្រុមបូជា‌ចារ្យផ្លុំស្នែងចៀម។ 5 ពេលគេផ្លុំស្នែងចៀម ហើយពេលអ្នករាល់គ្នាឮសំឡេងស្នែង ប្រជា‌ជនទាំងមូលត្រូវស្រែកយ៉ាងខ្លាំង…

យ៉ូស្វេ 7

បទល្មើសរបស់លោកអេកាន 1 ពេលនោះ ជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលបានបំពានលើព្រះ‌បន្ទូល ដែលព្រះ‌អម្ចាស់ហាមមិនឲ្យប៉ះ‌ពាល់របស់អ្វីនៅក្រុងយេរីខូ គឺមានបុរសម្នាក់ឈ្មោះអេកាន ជាកូនរបស់លោកកើមើ ជាចៅរបស់លោកសាប‌ឌី និងជាចៅ‌ទួតរបស់លោកសេ‌រ៉ាស ក្នុងកុល‌សម្ព័ន្ធយូដា បានយករបស់មួយដែលព្រះ‌អម្ចាស់ហាមឃាត់ ជាហេតុធ្វើឲ្យព្រះ‌អង្គទ្រង់ព្រះ‌ពិរោធនឹងជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល។ 2 លោកយ៉ូស្វេបានចាត់អ្នកខ្លះពីក្រុងយេរីខូឲ្យទៅក្រុងអៃ ដែលនៅជិតបេត‌អាវេន នៅខាងកើតបេត‌អែល ទាំងមានប្រសាសន៍ទៅគេថា៖ «ចូរឡើងទៅស៊ើប‌ការណ៍នៅស្រុកនោះ»។ ពួកគេក៏ឡើងទៅស៊ើប‌ការណ៍នៅក្រុងអៃ។ 3 អ្នកទាំងនោះវិលមកជួបលោកយ៉ូស្វេវិញ ជម្រាបថា៖ «មិនបាច់ឲ្យប្រជា‌ជនទាំងមូលឡើងទៅវាយទេ គឺឲ្យតែទ័ពពីរ ឬបីពាន់នាក់ ឡើងទៅវាយយកក្រុងអៃប៉ុណ្ណោះបានហើយ! អ្នកក្រុងនោះមានគ្នាតិច‌តួចទេ ដូច្នេះ មិនបាច់ចាត់កង‌ទ័ពទាំងមូលឲ្យទៅ នាំឲ្យពិបាកឡើយ»។…

យ៉ូស្វេ 8

ជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលវាយដណ្ដើមយកទីក្រុងអៃ 1 ព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកយ៉ូស្វេថា៖ «កុំភ័យខ្លាចអ្វី កុំអស់សង្ឃឹមឡើយ។ ចូរអ្នកនាំទ័ពទាំងអស់ឡើងទៅជាមួយ ហើយវាយយកក្រុងអៃចុះ។ មើល៍! យើងប្រគល់ស្ដេចក្រុងអៃ ប្រជា‌ជននៅក្នុងក្រុង និងស្រុករបស់គេ មកក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់អ្នកហើយ។ 2 ត្រូវប្រព្រឹត្តចំពោះក្រុងអៃ និងស្ដេចរបស់គេដូចអ្នកបានប្រព្រឹត្តចំពោះក្រុងយេរីខូ និងស្ដេចរបស់គេដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែ លើកនេះ អ្នកអាចយករបស់ទ្រព្យ និងហ្វូងសត្វរបស់គេ ទុកជាជយ‌ភ័ណ្ឌបាន។ ចូររៀប‌ចំទ័ពវាយឆ្មក់ទីក្រុងពីខាងក្រោយ»។ 3 លោកយ៉ូស្វេនាំកង‌ទ័ពទាំងមូលឆ្ពោះទៅក្រុងអៃជាប្រញាប់។ លោកជ្រើសរើសពលទាហានដ៏អង់‌អាចបីម៉ឺននាក់ ហើយចាត់គេឲ្យចេញទៅទាំងយប់។ 4 លោកបញ្ជាពួកគេថា៖ «ចូរនាំគ្នាទៅបង្កប់ខ្លួនពីក្រោយទីក្រុង តែកុំទៅឆ្ងាយពីទីក្រុងពេក។…

យ៉ូស្វេ 9

កល‌ល្បិចរបស់អ្នកស្រុកគីបៀន 1 កាលស្ដេចទាំងប៉ុន្មានដែលនៅត្រើយខាងលិចទន្លេយ័រដាន់ គឺនៅតំបន់ភ្នំ នៅតំបន់វាលទំនាប នៅតាមឆ្នេរសមុទ្រមេឌី‌ទែ‌រ៉ាណេ នៅតំបន់ភ្នំលីបង់ គឺស្ដេចរបស់ជន‌ជាតិហេត ជន‌ជាតិអាម៉ូរី ជន‌ជាតិកាណាន ជន‌ជាតិពេរី‌ស៊ីត ជន‌ជាតិហេវី និងជន‌ជាតិយេប៊ូស ជ្រាបពីជោគជ័យរបស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល 2 ពួកគេបានរួប‌រួមគ្នាជាបក្សសម្ព័ន្ធ ដើម្បីច្បាំងតទល់ជាមួយលោកយ៉ូស្វេ និងជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល។ 3 អ្នកស្រុកគីបៀន បានឮអំពីការទាំងប៉ុន្មានដែលលោកយ៉ូស្វេប្រព្រឹត្តចំពោះក្រុងយេរីខូ និងក្រុងអៃដែរ។ 4 ដូច្នេះ ពួកគេប្រើឧបាយ‌កលបោកប្រាស់លោក គឺគេរៀបចំជាប្រតិភូទៅជួបលោក ដោយយកទៃចាស់ៗ និងថង់ស្រាចាស់ៗពេញទៅដោយបំណះ មកចងនឹងលារបស់ខ្លួន។ 5…

យ៉ូស្វេ 10

ជ័យ‌ជំនះលើស្ដេចរបស់ជន‌ជាតិអាម៉ូរី 1 ព្រះ‌បាទអដូនី-‌សេដេក ជាស្ដេចក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ទទួលដំណឹងថា លោកយ៉ូស្វេដណ្ដើមយកបានក្រុងអៃ និងបំផ្លាញថ្វាយផ្ដាច់ដល់ព្រះ‌អម្ចាស់ ហើយលោកក៏ប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នកក្រុងអៃ និងស្ដេចរបស់គេ ដូចលោកបានប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នកក្រុងយេរីខូ និងស្ដេចរបស់គេដែរ។ ស្ដេចក៏ទទួលដំណឹងថា អ្នកស្រុកគីបៀនបានសុំសន្តិ‌ភាពពីជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល ព្រមទាំងរស់នៅក្នុងចំណោមពួកគេផង។ 2 ដំណឹងនេះបានធ្វើឲ្យអ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹមភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះក្រុងគីបៀនជាក្រុងមួយដ៏ធំ ប្រៀបបាននឹងមហារាជ‌ធានីមួយ ពោលគឺធំជាងក្រុងអៃ ហើយទាហាននៅក្រុងនោះសុទ្ធតែខ្លាំងពូកែទៀតផង។ 3 ព្រះ‌បាទអដូនី-‌សេដេក ជាស្ដេចក្រុងយេរូ‌សាឡឹមផ្ញើរាជ‌សារទៅព្រះ‌បាទហូ‌ហាំ ជាស្ដេចក្រុងហេប្រូន ព្រះ‌បាទពារ៉ាម ជាស្ដេចក្រុងយ៉ារ‌មូត ព្រះ‌បាទយ៉ាភា ជាស្ដេចក្រុងឡាគីស និងព្រះ‌បាទដេបៀរ ជាស្ដេចក្រុងអេក្លូនថា៖…

យ៉ូស្វេ 11

សមរ‌ភូមិនៅត្រង់ជ្រោះមេរ៉ូម 1 កាលព្រះ‌បាទយ៉ាប៊ីន ជាស្ដេចក្រុងហាសោរ ជ្រាបហេតុ‌ការណ៍ទាំងនោះហើយ ស្ដេចផ្ញើរាជ‌សារទៅព្រះ‌បាទយ៉ូបាប់ ជាស្ដេចក្រុងម៉ាដូន ទៅស្ដេចក្រុងស៊ីម‌រ៉ូន និងទៅស្ដេចក្រុងអាសាប 2 ព្រមទាំងស្ដេចនានានៅខាងជើងក្នុងតំបន់ភ្នំ តំបន់អារ៉ាបាដែលនៅខាងត្បូងគី‌ណា‌រ៉ូត តំបន់វាលទំនាប និងតំបន់ឌ័រដែលនៅខាងលិច។ 3 ស្ដេចក៏បានផ្ញើរាជ‌សារទៅជន‌ជាតិកាណាន នៅខាងកើត និងខាងលិចទន្លេយ័រដាន់ ជន‌ជាតិអាម៉ូរី ជន‌ជាតិហេត ជន‌ជាតិពេរី‌ស៊ីត ជន‌ជាតិយេប៊ូស នៅតំបន់ភ្នំ និងជន‌ជាតិហេវីនៅតំបន់ជើងភ្នំហ៊ើរ‌ម៉ូន ក្នុងស្រុកមីសប៉ា។ 4 ស្ដេចទាំងនោះបានលើករេហ៍៍‌ពលចេញមកផ្ដុំគ្នា ជាកង‌ទ័ពមួយយ៉ាងធំ មានគ្នាច្រើនឥតគណនា ដូចគ្រាប់ខ្សាច់នៅតាមឆ្នេរសមុទ្រ…

យ៉ូស្វេ 12

ស្ដេចដែលបរា‌ជ័យនៅចំពោះមុខជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល 1 ជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលវាយយកបាន ហើយកាន់កាប់ស្រុកដែលនៅខាងកើតទន្លេយ័រដាន់ ចាប់តាំងពីទឹកធ្លាក់អើណូនរហូតដល់ភ្នំហ៊ើរ‌ម៉ូន និងតំបន់អារ៉ាបាទាំងមូលដែលនៅខាងកើតផង។ ពួកគេវាយឈ្នះស្ដេចនានានៅស្រុកនោះ ដូចតទៅ: 2 គឺព្រះ‌បាទស៊ីហុន ជាស្ដេចរបស់ជន‌ជាតិអាម៉ូរី សោយរាជ្យនៅក្រុងហេស‌បូន ហើយគ្រប់‌គ្រងចាប់តាំងពីអារ៉ូ‌អ៊ើរ ដែលនៅក្បែរទឹកធ្លាក់អើរ‌ណូន និងចាប់តាំងពីស្រុកដែលនៅពាក់កណ្ដាលទឹកធ្លាក់នោះរហូតដល់មួយចំហៀងស្រុកកាឡាដ និងរហូតដល់ទឹកធ្លាក់យ៉ាបុក នៅព្រំ‌ប្រទល់ស្រុកអាំម៉ូន 3 ព្រមទាំងតំបន់អារ៉ាបារហូតដល់សមុទ្រគេណា‌សារ៉ែត ដែលនៅខាងកើតសមុទ្រអារ៉ាបា គឺសមុទ្រស្លាប់ ដែលនៅជិតក្រុងបេត‌យេ‌ស៊ីម៉ុត ហើយនៅខាងត្បូងមានជម្រាលភ្នំពីសកា។ 4 រីឯស្ដេចមួយទៀត គឺព្រះ‌បាទអុក ជាស្ដេចស្រុកបាសាន និងជាជន‌ជាតិរេផែមមួយរូប ក្នុងចំណោមជន‌ជាតិរេផែមចុងក្រោយបង្អស់ ស្ដេចគង់នៅក្រុងអាសថា‌រ៉ូត…

យ៉ូស្វេ 13

ទឹកដីដែលត្រូវវាយយកបន្តទៀត 1 នៅគ្រានោះ លោកយ៉ូស្វេមានវ័យចាស់ជរាណាស់ហើយ។ព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកថា៖ «អ្នកមានវ័យចាស់ជរាណាស់ហើយ រីឯទឹកដីដែលត្រូវវាយយក ក៏នៅសល់ច្រើនណាស់ដែរ។ 2 ទឹកដីដែលមិនទាន់យកបាន គឺស្រុកភីលីស្ទីនទាំងមូល និងស្រុកកេស៊ូ‌រីទាំងមូល 3 ពោលគឺទឹកដីដែលចាត់ទុកថាជាទឹកដីរបស់ជន‌ជាតិកាណាន លាតសន្ធឹងចាប់តាំងពីទឹកធ្លាក់ស៊ីហោ នៅព្រំ‌ប្រទល់ស្រុកអេស៊ីប រហូតដល់តំបន់អេក្រូននៅទិសខាងជើង។ នៅលើទឹកដីនោះ មាននគរប្រាំរបស់ជន‌ជាតិភីលីស្ទីន ដែលមានរាជធានីនៅក្រុងកាសា ក្រុងអាស‌ដូឌ ក្រុងអាស‌កាឡូន ក្រុងកាថ និងក្រុងអេក្រូន។ ជន‌ជាតិអាវីមក៏រស់នៅលើទឹកដីដែរ។ 4 នៅខាងត្បូង មានស្រុកកាណានទាំងមូល និងក្រុងមារ៉ា ដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់ជន‌ជាតិស៊ីដូន រហូតទៅដល់ក្រុងអាផែក…