1 ព្រះ‌អម្ចាស់ស្អប់អ្នកបន្លំភ្នែកជញ្ជីង តែព្រះ‌អង្គគាប់ព្រះ‌ហឫទ័យនឹងអ្នកដែលប្រើកូនជញ្ជីងត្រឹមត្រូវ។ 2 អ្នកណាវាយឫកក្រអឺត‌ក្រទម អ្នកនោះនឹងត្រូវគេមើល‌ងាយ រីឯអ្នកមានចរិយាសុភាព ទើបហៅថាមានប្រាជ្ញា។ 3 ចិត្តទៀងត្រង់តែងតែនាំផ្លូវមនុស្សត្រឹមត្រូវ រីឯចិត្តវៀច‌វេរវិញ តែងតែនាំមនុស្សពាលឲ្យវិនាស។ 4 នៅថ្ងៃព្រះ‌អម្ចាស់វិនិច្ឆ័យទោស ទ្រព្យសម្បត្តិគ្មានប្រយោជន៍អ្វីទេ គឺមានតែសេចក្ដីសុចរិតប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចជួយឲ្យរួចពីស្លាប់បាន។ 5 សេចក្ដីសុចរិតរបស់មនុស្សគ្មានកំហុស រមែងតម្រង់ផ្លូវរបស់ខ្លួន រីឯមនុស្សពាលវិញ តែងតែស្លាប់ដោយ‌សារអំពើពាលរបស់ខ្លួន។ 6 សេចក្ដីសុចរិតរបស់មនុស្សទៀង‌ត្រង់ រមែងជួយការពារខ្លួនគេ រីឯមនុស្សវៀច‌វេរ តែងតែជាប់អន្ទាក់ដោយ‌សារចិត្តលោភ‌លន់របស់ខ្លួន។ 7 ពេលមនុស្សអាក្រក់ស្លាប់ សេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់គេក៏វិនាស…

1 អ្នកស្រឡាញ់ការចេះដឹង តែងតែចូលចិត្តទទួលការទូន្មាន រីឯអ្នកដែលមិនព្រមទទួលការរិះ‌គន់ ជាមនុស្សល្ងី‌ល្ងើ។ 2 ព្រះ‌អម្ចាស់គាប់ព្រះ‌ហឫទ័យនឹងមនុស្សសប្បុរស តែព្រះ‌អង្គដាក់ទោសមនុស្សមានល្បិច។ 3 គ្មាននរណាពង្រឹងអំណាចរបស់ខ្លួន ដោយអំពើឃោរ‌ឃៅបានទេ តែមនុស្សសុចរិតនឹងមិនត្រូវរង្គើឡើយ។ 4 ភរិយាថ្លៃ‌ថ្នូរតែងតែផ្ដល់កិត្តិយសឲ្យស្វាមី រីឯប្រពន្ធថោកទាប ប្រៀបដូចជាជំងឺមហារីកនៅក្នុងឆ្អឹងរបស់ប្ដី។ 5 មនុស្សសុចរិតគិតតែពីធ្វើអ្វីដែលស្របច្បាប់ រីឯមនុស្សអាក្រក់គិតតែពីធ្វើអំពើល្មើសច្បាប់។ 6 ពាក្យសម្ដីរបស់មនុស្សអាក្រក់សុទ្ធតែជាអន្ទាក់សម្លាប់គេ រីឯសម្ដីរបស់មនុស្សទៀង‌ត្រង់តែងតែសង្គ្រោះគេវិញ។ 7 បើមនុស្សអាក្រក់រលំ គេគ្មាននៅសល់អ្វីឡើយ តែពូជ‌ពង្សរបស់មនុស្សសុចរិតនៅស្ថិត‌ស្ថេរជា‌និច្ច។ 8 មនុស្សដែលចេះត្រិះ‌រិះពិចារណាតែងតែមានគេសរសើរ រីឯមនុស្សមានចិត្តវៀច‌វេរតែងតែមានគេមើល‌ងាយ។ 9…

1 កូនមានប្រាជ្ញាតែងតែស្ដាប់ពាក្យទូន្មានរបស់ឪពុក រីឯកូនព្រហើនមិនព្រមស្ដាប់ការស្ដីប្រដៅទេ។ 2 មនុស្សម្នាក់ៗទទួលផលល្អដោយ‌សារពាក្យសម្ដីរបស់ខ្លួន រីឯមនុស្សក្បត់រមែងទទួលអំពើហិង្សា។ 3 អ្នកណាចេះប្រយ័ត្នពាក្យសម្ដី អ្នកនោះការពារជីវិតរបស់ខ្លួន រីឯអ្នកដែលចេះតែហាមាត់និយាយរមែងនាំឲ្យខ្លួនឯងវិនាស។ 4 សេចក្ដីប៉ង‌ប្រាថ្នារបស់មនុស្សខ្ជិល មិនដែលបានសម្រេចទេ រីឯមនុស្សឧស្សាហ៍ រមែងទទួលនូវអ្វីៗដែលខ្លួនចង់បាន។ 5 មនុស្សសុចរិតតែងតែស្អប់ពាក្យកុហក រីឯមនុស្សអាក្រក់តែងតែនិយាយមួលបង្កាច់ និងបង្ខូចឈ្មោះគេ។ 6 សេចក្ដីសុចរិតតែងតែការ‌ពារមនុស្សទៀង‌ត្រង់ រីឯអំពើបាបបណ្ដាលឲ្យមនុស្សអាក្រក់វិនាស។ 7 អ្នកខ្លះតាំងខ្លួនជាអ្នកមានតែក្ររហាម រីឯអ្នកខ្លះទៀតដាក់ខ្លួនជាអ្នកក្រតែមានស្ដុក‌ស្ដម្ភ។ 8 អ្នកមានតែងតែអាងលើទ្រព្យ ដើម្បីធានាជីវិតរបស់ខ្លួន រីឯអ្នកក្រីក្រវិញ គ្មាននរណាគំរាម‌កំហែងគេឡើយ។…

1 ស្ត្រីមានប្រាជ្ញាតែងតែកសាងគ្រួសាររបស់ខ្លួន រីឯស្ត្រីឥតមារយាទតែងតែបំផ្លាញគ្រួសារ ដោយដៃរបស់ខ្លួនផ្ទាល់។ 2 អ្នកដែលដើរតាមផ្លូវទៀង‌ត្រង់ តែងតែគោរពកោតខ្លាចព្រះ‌អម្ចាស់រីឯអ្នកដែលដើរតាមផ្លូវវៀច‌វេរ តែងតែមើល‌ងាយព្រះ‌អង្គ។ 3 មនុស្សល្ងង់ខ្លៅហាមាត់និយាយតែពាក្យអួត‌អាង រីឯពាក្យសម្ដីរបស់អ្នកប្រាជ្ញតែងតែការពារខ្លួន។ 4 អ្នកណាគ្មានគោភ្ជួរស្រែ អ្នកនោះក៏គ្មានស្រូវដាក់ក្នុងជង្រុកដែរ។ គេទទួលបានភោគ‌ផលច្រើន ដោយ‌សារកម្លាំងរបស់គោ។ 5 សាក្សីគួរឲ្យទុកចិត្ត មិនដែលនិយាយកុហកទេ រីឯសាក្សីក្លែង‌ក្លាយតែងតែស្រដីចេញនូវពាក្យកុហកគ្រប់យ៉ាង។ 6 មនុស្សព្រហើនខំស្វែងរកប្រាជ្ញា តែរកមិនឃើញទេ រីឯមនុស្សដែលចេះគិតពិចារណា រកតម្រិះបានយ៉ាងងាយ។ 7 ចូរចៀសឲ្យឆ្ងាយពីមនុស្សខ្លៅ ព្រោះមិនដែលមានពាក្យចេះដឹងណាចេញពីមាត់អ្នកនោះឡើយ។ 8 ប្រាជ្ញារបស់មនុស្សឆ្លាត…

1 ចម្លើយទន់‌ភ្លន់រមែងបន្ថយកំហឹង រីឯសម្ដីគំរោះ‌គំរើយតែងតែធ្វើឲ្យច្រឡោតខឹង។ 2 សម្ដីរបស់អ្នកមានប្រាជ្ញា រមែងធ្វើឲ្យអ្នកដទៃចង់ចេះដឹង រីឯមាត់របស់មនុស្សខ្លៅ សាបព្រោះតែសេចក្ដីល្ងី‌ល្ងើ។ 3 ព្រះ‌អម្ចាស់ទតឃើញសព្វអន្លើ ព្រះ‌អង្គសង្កេតមើលទាំងមនុស្សល្អ ទាំងមនុស្សអាក្រក់។ 4 ពាក្យលើកទឹកចិត្តប្រៀបដូចជាដើមឈើផ្ដល់ជីវិត រីឯសម្ដីទ្រគោះបោះបោកនាំឲ្យធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ 5 មនុស្សល្ងី‌ល្ងើតែងតែមើល‌ងាយការប្រៀន‌ប្រដៅរបស់ឪពុក រីឯអ្នកដែលស្ដាប់តាមពាក្យស្ដីប្រដៅជាមនុស្សឆ្លាត។ 6 ផ្ទះរបស់មនុស្សសុចរិតតែងសម្បូណ៌សប្បាយ រីឯទ្រព្យដែលរកបានដោយអំពើអាក្រក់ រមែងនាំឲ្យកើតទុក្ខ។ 7 សម្ដីរបស់អ្នកមានប្រាជ្ញារមែងបណ្ដុះ‌បណ្ដាលចំណេះ រីឯមនុស្សខ្លៅវិញ មិនអាចបណ្ដុះ‌បណ្ដាលបានទេ។ 8 ព្រះ‌អម្ចាស់មិនសព្វព្រះ‌ហឫទ័យនឹងយញ្ញ‌បូជារបស់មនុស្សអាក្រក់ឡើយ តែព្រះ‌អង្គទទួលពាក្យទូល‌អង្វររបស់មនុស្សទៀង‌ត្រង់។ 9…

1 មនុស្សគិត‌គូរគម្រោង‌ការរបស់ខ្លួន តែការសម្រេចស្ថិតនៅលើព្រះ‌អម្ចាស់។ 2 មនុស្សរមែងនឹកស្មានថា អំពើទាំងអស់ដែលខ្លួនប្រព្រឹត្តសុទ្ធតែត្រូវ ប៉ុន្តែព្រះ‌អម្ចាស់ឈ្វេងយល់ចិត្តគំនិតរបស់មនុស្ស។ 3 ចូរថ្វាយកិច្ចការដែលអ្នកធ្វើទៅព្រះ‌អម្ចាស់នោះគម្រោង‌ការរបស់អ្នកមុខជាបានសម្រេច។ 4 អ្វីៗដែលព្រះ‌អម្ចាស់ធ្វើសុទ្ធតែមានគោល‌ដៅ គឺសូម្បីតែមនុស្សអាក្រក់ក៏ព្រះ‌អង្គបានគ្រោងទុកសម្រាប់ទទួលទណ្ឌ‌កម្ម នៅថ្ងៃព្រះ‌អង្គវិនិច្ឆ័យទោសដែរ។ 5 ព្រះ‌អម្ចាស់មិនសព្វព្រះ‌ហឫទ័យនឹងមនុស្សវាយឫកខ្ពស់ទេ ព្រះ‌អង្គពិតជាដាក់ទោសគេមិនខាន។ 6 ព្រះ‌ជាម្ចាស់លើក‌លែងទោសឲ្យអ្នកដែលមានចិត្តសប្បុរស និងចិត្តស្មោះត្រង់។ អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះ‌អម្ចាស់រមែងចៀសផុតពីអំពើបាប។ 7 កាលណាព្រះ‌អម្ចាស់សព្វព្រះ‌ហឫទ័យនឹងកិរិយាមារយាទរបស់អ្នកណាម្នាក់ សូម្បីតែខ្មាំងសត្រូវរបស់គេក៏ព្រះ‌អង្គផ្សះ‌ផ្សាឲ្យជានាគ្នាវិញដែរ។ 8 រកបានប្រាក់តិចដោយយុត្តិធម៌ ប្រសើរជាងរកបានប្រាក់ច្រើនដោយអយុត្តិធម៌។ 9 មនុស្សគិត‌គូរពីផ្លូវដែលខ្លួនត្រូវដើរ តែព្រះ‌អម្ចាស់ជាអ្នកណែ‌នាំផ្លូវ។ 10…

1 បរិភោគបាយ‌កកតែមានសេចក្ដីសុខ ប្រសើរជាងជប់‌លៀងនៅផ្ទះមួយដែលមានតែការឈ្លោះគ្នា។ 2 អ្នកបម្រើឆ្លាតរមែងត្រួត‌ត្រាលើកូនដ៏ថោកទាបរបស់ចៅហ្វាយ ព្រមទាំងទទួលចំណែកមត៌កក្នុងគ្រួសារនោះផង។ 3 គេអាចស្គាល់តម្លៃមាស និងប្រាក់ ដោយ‌សារដុតក្នុងភ្លើង រីឯចិត្តមនុស្សវិញ មានតែព្រះ‌អម្ចាស់ទេដែលអាចលត់‌ដំ ដើម្បីស្គាល់តម្លៃ។ 4 មនុស្សមានបំណងអាក្រក់រមែងយកចិត្តទុកដាក់ស្ដាប់ពាក្យអាក្រក់ ហើយមនុស្សកុហករមែងផ្ទៀងត្រចៀកស្ដាប់ពាក្យមួល‌បង្កាច់។ 5 អ្នកមើល‌ងាយជនក្រីក្រ ដូចជាប្រមាថព្រះ‌ជាម្ចាស់ដែលបង្កើតគេ រីឯអ្នកសើចចំអកដាក់ជនរង‌គ្រោះនឹងត្រូវមានទោស។ 6 ចៅរមែងធ្វើឲ្យជីតាមានកិត្តិយស រីឯកូនបានខ្ពស់មុខ ព្រោះតែឪពុក។ 7 ពាក្យថ្លៃ‌ថ្នូរមិនសមជាសម្ដីរបស់មនុស្សល្ងី‌ល្ងើទេ ហើយពាក្យកុហកក៏មិនសមចេញពីមាត់របស់អ្នកដឹកនាំដែរ។ 8 អ្នកសូកនឹកស្មានថា សំណូកប្រៀបបាននឹងត្បូងទិព្វដែលនាំឲ្យមានជោគ‌ជ័យក្នុងគ្រប់កិច្ចការដែលគេធ្វើ។…

1 អ្នកណាមិនរវី‌រវល់នឹងអ្នកដទៃ អ្នកនោះគិតតែពីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ហើយបដិសេធយោបល់ទាំងប៉ុន្មានរបស់អ្នកឯទៀតៗ។ 2 មនុស្សខ្លៅមិនចូលចិត្តការយល់ដឹងទេ គឺគិតតែចង់បញ្ចេញគំនិតខ្លួនវិញ។ 3 ការអាក្រក់មាននៅទីណា ការប្រមាថក៏មាននៅទីនោះ ហើយទីណាមានការមាក់‌ងាយ ទីនោះក៏មានការអាម៉ាស់មុខដែរ។ 4 សម្ដីរបស់មនុស្សមានជម្រៅដូចបាតសមុទ្រ ប្រភពនៃប្រាជ្ញាប្រៀបដូចជាទឹកជ្រោះ ដែលហូរចេញមកយ៉ាងខ្លាំង ។ 5 អត់‌អោនឲ្យមនុស្សពាល ហើយមិនរកយុត្តិធម៌ឲ្យមនុស្សសុចរិត ជាការមិនល្អទេ។ 6 សម្ដីរបស់មនុស្សខ្លៅបណ្ដាលឲ្យមានការឈ្លោះប្រកែកគ្នា ពេលណាអ្នកនោះនិយាយរមែងធ្វើឲ្យមានការវាយ‌តប់គ្នា។ 7 មាត់របស់មនុស្សខ្លៅរមែងធ្វើឲ្យខ្លួនវិនាស ហើយពាក្យសម្ដីរបស់អ្នកនោះ ជាអន្ទាក់សម្រាប់ដាក់ខ្លួនឯង។ 8 ពាក្យសម្ដីរបស់មនុស្សអុជ‌អាល…

1 មនុស្សក្រីក្រតែរស់នៅដោយទៀង‌ត្រង់ ប្រសើរជាងមនុស្សល្ងង់និយាយភូត‌ភរ។ 2 ខ្វះការចេះដឹងមិនប្រសើរទេ សម្រាប់មនុស្ស ហើយអ្នកដែលប្រញាប់ឈានជើងទៅប្រព្រឹត្តអំពើអ្វីមួយ រមែងមានកំហុស។ 3 ភាពល្ងី‌ល្ងើរបស់មនុស្សរមែងបង្ខូចផ្លូវរបស់ខ្លួន ហើយគេបែរជាខឹងនឹងព្រះ‌អម្ចាស់ទៅវិញ។ 4 ទ្រព្យសម្បត្តិរមែងធ្វើឲ្យមានមិត្ត‌ភក្ដិច្រើន រីឯអ្នកក្រវិញ មិត្ត‌ភក្ដិតែងតែបោះ‌បង់ចោល។ 5 សាក្សីក្លែង‌ក្លាយចៀសមិនផុតពីទណ្ឌ‌កម្មទេ រីឯមនុស្សកុហកភូត‌ភរក៏មិនរួចខ្លួនដែរ។ 6 មនុស្សជាច្រើនចូលចិត្តបញ្ជោរអ្នកធំ ហើយម្នាក់ៗចូលចិត្តចងមិត្តនឹងអ្នកជូនជំនូន។ 7 មនុស្សក្រីក្រគ្មានបង‌ប្អូនណាម្នាក់រាប់រកទេ លើសពីនេះទៀត មិត្ត‌ភក្ដិក៏បោះ‌បង់ចោលដែរ កាលណាត្រូវការរកគេ គេគេចបាត់អស់។ 8 អ្នកណាចេះគិតពិចារណា អ្នកនោះស្រឡាញ់ខ្លួនឯង…

1 សុរារមែងធ្វើឲ្យមនុស្សក្អេង‌ក្អាង ហើយគ្រឿងស្រវឹងតែងតែធ្វើឲ្យមនុស្សឡូ‌ឡា។ មនុស្សប្រមឹកមិនអាចធ្វើជាអ្នកប្រាជ្ញបានឡើយ។ 2 កំហឹងរបស់ស្ដេចប្រៀបដូចជាស្នូរគ្រហឹមរបស់សត្វតោ អ្នកដែលធ្វើឲ្យស្ដេចខ្ញាល់ រមែងនាំឲ្យខ្លួនមានទោស។ 3 អ្នកណាដកខ្លួនចេញឆ្ងាយពីជំលោះ អ្នកនោះតែងតែទទួលកិត្តិយស រីឯមនុស្សល្ងី‌ល្ងើជាអ្នកពូកែឈ្លោះ។ 4 នៅរដូវវស្សា មនុស្សកំជិលមិនភ្ជួរមិនរាស់ទេ លុះដល់រដូវចម្រូត គេរកអ្វីច្រូតពុំបានឡើយ។ 5 គំនិតរបស់មនុស្សជ្រៅដូចបាតសមុទ្រ មានតែមនុស្សឈ្លាស‌វៃប៉ុណ្ណោះ ដែលចេះស្រង់យកគំនិតនោះ។ 6 មនុស្សជាច្រើនអះ‌អាងថាខ្លួនសប្បុរស តែមនុស្សគួរឲ្យទុកចិត្តពិបាករកណាស់។ 7 មនុស្សសុចរិតតែងតែរស់នៅ ដោយទៀងត្រង់ ហើយកូនរបស់គាត់រមែងទទួលសុភមង្គល។ 8 កាលណាស្ដេចប្រកបដោយយុត្តិធម៌គង់លើរាជ្យ‌បល្ល័ង្ក…