ប្រជាជនពិតជាវិលមករកព្រះអម្ចាស់មែនឬ?
1 អ្នករាល់គ្នាពោលថា “ចូរនាំគ្នាមក!
ពួកយើងវិលទៅរកព្រះអម្ចាស់វិញ។
ព្រះអង្គបានធ្វើឲ្យពួកយើងរបួស
ព្រះអង្គក៏នឹងប្រោសពួកយើងឲ្យជាវិញ
ព្រះអង្គបានប្រហារពួកយើង
ព្រះអង្គក៏នឹងរុំរបួសឲ្យពួកយើងដែរ។
2 ពីរថ្ងៃទៀត ព្រះអង្គនឹងប្រទានជីវិត
មកពួកយើងវិញ។
នៅថ្ងៃទីបី ព្រះអង្គនឹងលើកពួកយើងឡើងវិញ
ហើយពួកយើងនឹងរស់នៅជាមួយព្រះអង្គ។
3 យើងត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ស្គាល់ព្រះអម្ចាស់
ឲ្យបានច្បាស់
ព្រះអង្គប្រាកដជាយាងមកជួយពួកយើង
គឺពិតដូចថ្ងៃរះ។
ព្រះអង្គនឹងយាងមកប្រោសពួកយើង
ដូចភ្លៀងធ្លាក់ស្រោចស្រពផែនដី
តាមរដូវកាល”។
4 «អេប្រាអ៊ីមអើយ!
តើឲ្យយើងជួយអ្នកដូចម្ដេចបាន?
យូដាអើយ!
តើឲ្យយើងជួយអ្នកដូចម្ដេចបាន
បើចិត្តភក្ដីរបស់អ្នករាល់គ្នាមកលើយើង
ប្រៀបដូចជាអ័ព្ទនៅពេលព្រលឹម
និងទឹកសន្សើមនៅពេលព្រឹក
ដែលបាត់ទៅវិញយ៉ាងឆាប់ៗដូច្នេះ!
5 ហេតុនេះហើយបានជាយើងប្រើពួកព្យាការី
ឲ្យទៅវាយអ្នករាល់គ្នា។
យើងប្រហារអ្នករាល់គ្នា
ដោយពាក្យសម្ដីដែលយើងថ្លែងប្រាប់។
ការវិនិច្ឆ័យរបស់យើង មកដល់ដូចផ្លេកបន្ទោរ
6 ដ្បិតយើងចង់បានតែចិត្តភក្ដីប៉ុណ្ណោះ
គឺមិនចង់បានយញ្ញបូជាទេ
យើងចង់ឲ្យអ្នករាល់គ្នាស្គាល់យើង
ជាជាងយកតង្វាយដុតមកឲ្យយើង។
7 ផ្ទុយទៅវិញ អ្នករាល់គ្នារំលោភលើ
សម្ពន្ធមេត្រី* ដូចអដាំ
គឺអ្នករាល់គ្នាបានក្បត់យើង។
8 កាឡាដជាសំបុកជនឧក្រិដ្ឋ ដែលបង្ហូរឈាម។
9 ក្រុមបូជាចារ្យ*ប្រហារជីវិតមនុស្ស
នៅតាមផ្លូវទៅស៊ីគែម
ដូចពួកចោរលបចាំប្លន់មនុស្សដែរ
ពួកគេប្រព្រឹត្តអំពើដ៏អាស្រូវបំផុត!
10 ក្នុងចំណោមប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល
យើងបានឃើញហេតុការណ៍ដ៏គួរស្អប់ខ្ពើម
គឺអំពើពេស្យាចាររបស់អេប្រាអ៊ីម
បានធ្វើឲ្យអ៊ីស្រាអែលទៅជាសៅហ្មង។
11 យូដាអើយ អ្នកក៏ដូច្នោះដែរ
យើងប្រុងប្រៀបវិនិច្ឆ័យទោសអ្នកហើយ។
លុះដល់ពេលយើងត្រូវនាំប្រជារាស្ត្រ
របស់យើងដែលជាប់ជាឈ្លើយមកវិញ