លោកកាអ៊ីន និងលោកអេបិល

1 លោកអដាំ រួមរស់ជាមួយនាងអេវ៉ាជាភរិយា នាងមានផ្ទៃពោះសម្រាលបានកូនមួយ ឈ្មោះកាអ៊ីន នាងពោលថា៖ «ខ្ញុំបានបង្កើតមនុស្សម្នាក់ ព្រោះព្រះ‌អម្ចាស់ប្រទានឲ្យ»។

2 នាងសម្រាលបានកូនមួយទៀត គឺអេបិល ជាកូនប្អូន។ ក្រោយមក លោកអេបិលបានប្រកបរបរជាគង្វាលចៀម រីឯលោកកាអ៊ីនជាអ្នកធ្វើស្រែចម្ការ។

3 លុះដល់ពេលប្រមូលផលហើយ លោកកាអ៊ីនក៏យកភោគ‌ផលពីស្រែចម្ការរបស់គាត់មកថ្វាយព្រះ‌អម្ចាស់។

4 លោកអេបិលក៏បាននាំយកកូនសត្វ ដែលកើតមុនគេបង្អស់ក្នុងហ្វូងសត្វរបស់គាត់ ព្រមទាំងខ្លាញ់ របស់វាមកថ្វាយដែរ។ព្រះ‌អម្ចាស់គាប់ព្រះ‌ហឫទ័យនឹងលោកអេបិល ព្រមទាំងតង្វាយរបស់គាត់

5 តែព្រះ‌អង្គមិនគាប់ព្រះ‌ហឫទ័យនឹងលោកកាអ៊ីន ព្រមទាំងតង្វាយរបស់គាត់ទេ។ លោកកាអ៊ីនក្ដៅក្រហាយយ៉ាងខ្លាំង ហើយក្រពុល‌មុខទៀតផង។

6 ព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះ‌បន្ទូលមកលោកកាអ៊ីនថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាអ្នកក្ដៅក្រហាយ? ហេតុអ្វីបានជាអ្នកក្រពុល‌មុខដូច្នេះ?

7 ប្រសិនបើអ្នកប្រព្រឹត្តល្អ អ្នកនឹងបានរីក‌រាយឡើងវិញជាមិនខាន ផ្ទុយទៅវិញ បើអ្នកមិនប្រព្រឹត្តល្អទេ បាបក្រាបនៅមាត់ទ្វាររបស់អ្នក ដើម្បីជំរុញអ្នកឲ្យធ្វើតាមវា តែអ្នកត្រូវបង្ក្រាបវាវិញ»។

8 លោកកាអ៊ីនបានបបួលលោកអេបិលជាប្អូនទៅចម្ការ លុះដល់ហើយ គាត់ក៏ស្ទុះទៅប្រហារប្អូនឲ្យស្លាប់បាត់បង់ជីវិត។

9 ព្រះ‌អម្ចាស់សួរលោកកាអ៊ីនថា៖ «អេបិលប្អូនរបស់អ្នកនៅឯណា?»។ គាត់ទូលព្រះ‌អង្គថា៖ «ទូលបង្គំមិនដឹងទេ! តើទូលបង្គំជាអ្នកឃ្វាលប្អូនរបស់ទូលបង្គំឬ?»។

10 ព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះ‌បន្ទូលមកលោកកាអ៊ីនថា៖ «ម្ដេចក៏អ្នកប្រព្រឹត្តដូច្នេះ? សម្រែកឈាមប្អូនរបស់អ្នកបានលាន់ឮពីដីឡើងមកដល់យើង។

11 ឥឡូវនេះ អ្នកត្រូវបណ្ដាសាហើយ អ្នកត្រូវឃ្លាតឆ្ងាយពីដីដែលបានស្រូបយកឈាមប្អូនរបស់អ្នក ជាឈាមដែលអ្នកបានបង្ហូរដោយផ្ទាល់ដៃ។

12 ពេលណាអ្នកភ្ជួររាស់ដី ដីនឹងលែងឲ្យភោគ‌ផលដល់អ្នកទៀតហើយ អ្នកនឹងទៅជាមនុស្សអនាថា សាត់‌ព្រាត់នៅលើផែនដី»។

13 លោកកាអ៊ីនទូលព្រះ‌អម្ចាស់ថា៖ «ព្រះ‌អង្គដាក់ទោសទូលបង្គំយ៉ាងនេះ ធ្ងន់ពេកណាស់ ទូលបង្គំទ្រាំមិនបានទេ។

14 ថ្ងៃនេះ ព្រះ‌អង្គដេញទូលបង្គំចេញពីដីដែលមានជី‌ជាតិល្អ ទូលបង្គំក៏ត្រូវចេញឆ្ងាយពីព្រះ‌ភ័ក្ត្ររបស់ព្រះ‌អង្គទៀត ហើយនឹងទៅជាមនុស្សអនាថា សាត់‌ព្រាត់នៅលើផែនដី បើមាននរណាម្នាក់ជួបទូលបង្គំ គេមុខជាសម្លាប់ទូលបង្គំមិនខាន»។

15 ព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះ‌បន្ទូលមកគាត់ថា៖ «បើអ្នកណាសម្លាប់កាអ៊ីន គេនឹងសង‌សឹកអ្នកនោះវិញមួយជាប្រាំ‌ពីរ»។ បន្ទាប់មកព្រះ‌អម្ចាស់ដៅសញ្ញាសម្គាល់មួយនៅលើលោកកាអ៊ីន។ ដូច្នេះ ពេលមាននរណាជួបគាត់ គេនឹងមិនប្រហារជីវិតគាត់ឡើយ។

16 បន្ទាប់មកទៀត លោកកាអ៊ីនបានចាកចេញឆ្ងាយពីព្រះ‌ភ័ក្ត្រ របស់ព្រះ‌អម្ចាស់ទៅរស់នៅឯស្រុកណូដ ដែលស្ថិតនៅខាងកើតស្រុកអេដែន។

ពូជ‌ពង្សរបស់លោកកាអ៊ីន

17 លោកកាអ៊ីនបានរួមរស់ជាមួយភរិយារបស់គាត់ នាងក៏មានផ្ទៃពោះ ហើយបង្កើតបានកូនមួយ ឈ្មោះហេណុក។ បន្ទាប់មក គាត់កសាងក្រុងមួយ ហើយដាក់ឈ្មោះថាក្រុងហេណុក តាមឈ្មោះកូនរបស់គាត់។

18 លោកហេណុកមានកូនឈ្មោះអ៊ីរ៉ាដ បន្ទាប់មក លោកអ៊ីរ៉ាដបង្កើតមហ៊ូ‌យ៉ែល លោកមហ៊ូ‌យ៉ែលបង្កើតមទូ‌សែល លោកមទូ‌សែលបង្កើតឡាម៉េក។

19 លោកឡាម៉េកបានយកភរិយាពីរ ម្នាក់ឈ្មោះនាងអដា ម្នាក់ទៀតឈ្មោះនាងស៊ីឡា។

20 នាងអដាបង្កើតកូនមួយឈ្មោះយ៉ាបាល ជាបុព្វបុរសរបស់ជន‌ជាតិដែលបោះជំរំរស់នៅ ហើយចិញ្ចឹមហ្វូងសត្វ។

21 ប្អូនរបស់លោកយ៉ាបាលឈ្មោះលោកយូបាល ជាបុព្វបុរសរបស់ពួកអ្នកលេងពិណ និងចាប៉ី។

22 រីឯនាងស៊ីឡាវិញ នាងបង្កើតបានកូនឈ្មោះទូបាល-‌កាអ៊ីន ជាបុព្វបុរសរបស់ពួកជាងលង្ហិន និងជាងដែក។ ប្អូនស្រីរបស់លោកទូបាល-‌កាអ៊ីន ឈ្មោះនាងណាអាម៉ា។

23 លោកឡាម៉េកនិយាយទៅកាន់ភរិយាទាំងពីរថា៖

«អដា និងស៊ីឡាអើយ ចូរស្ដាប់សម្ដីខ្ញុំ!

ភរិយារបស់ឡាម៉េកអើយ

ចូរផ្ទៀងត្រចៀកស្ដាប់សេចក្ដីដែលខ្ញុំនិយាយ!

ខ្ញុំបានសម្លាប់មនុស្សម្នាក់

ព្រោះតែគេធ្វើឲ្យខ្ញុំមានមុខរបួសមួយ

ហើយខ្ញុំបានសម្លាប់ក្មេងម្នាក់

ព្រោះតែស្នាមជាំមួយ។

24 បើគេវាយសម្លាប់លោកកាអ៊ីន

ត្រូវសម្លាប់ប្រាំ‌ពីរនាក់សង‌សឹកវិញ

ប៉ុន្តែ បើគេវាយសម្លាប់ឡាម៉េក

ត្រូវសម្លាប់រហូតដល់ទៅចិត‌សិបប្រាំ‌ពីរនាក់

ដើម្បីសង‌សឹក»។

25 លោកអដាំរួមរស់ជាមួយភរិយាម្ដងទៀត នាងបង្កើតបានកូនប្រុសមួយ ហើយដាក់ឈ្មោះថា សេថ ដ្បិតនាងពោលថា «ដ្បិតព្រះ‌ជាម្ចាស់ប្រទានកូនមួយទៀតមកឲ្យខ្ញុំ ដើម្បីបន្តពូជជំនួសអេបិល ដែលកាអ៊ីនបានសម្លាប់»។

26 លោកសេថបង្កើតបានកូនប្រុសមួយ ដែលគាត់ដាក់ឈ្មោះថា អេណុស។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក គេនាំគ្នាគោរពថ្វាយ‌បង្គំព្រះ‌ជាម្ចាស់ ដោយហៅព្រះ‌អង្គថា «ព្រះ‌អម្ចាស់»។