ពាក្យអធិស្ឋានសូមព្រះអម្ចាស់រកយុត្តិធម៌
1 ព្រះអម្ចាស់អើយ
ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គគង់នៅឆ្ងាយម៉្លេះ?
នៅពេលទូលបង្គំមានអាសន្ន
ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គសំងំស្ងៀមដូច្នេះ?
2 មនុស្សពាលនាំគ្នាតាមធ្វើបាបមនុស្សទុគ៌ត
ទាំងឥតអៀនខ្មាស
ពួកគេប្រើកលល្បិចធ្វើឲ្យ
មនុស្សទុគ៌តវិនាស។
3 មនុស្សពាលតែងតែនិយាយអួត
អំពីការលោភលន់របស់ខ្លួន
ហើយមនុស្សកេងប្រវ័ញ្ចនាំគ្នានិយាយចំអក
និងប្រមាថព្រះអម្ចាស់។
4 មនុស្សពាលនិយាយទាំងវាយឫកខ្ពស់
ហើយមិនរវីរវល់នឹងអ្វីសោះ
ព្រោះគេគិតថា គ្មានព្រះជាម្ចាស់ទេ!
5 អ្វីៗដែលគេធ្វើតែងតែចម្រុងចម្រើនជានិច្ច
គេគិតមិនដល់សោះថា
ព្រះអង្គនឹងវិនិច្ឆ័យទោសគេដូច្នេះ
គេក៏បន្ទាបបន្ថោកបច្ចាមិត្តរបស់ខ្លួន។
6 គេគិតក្នុងចិត្តថា «អញនឹងមិនត្រូវរង្គោះរង្គើ
ហើយអញក៏នឹងមិនជួបប្រទះ
ទុក្ខលំបាកសោះឡើយ»។
7 មាត់របស់គេពោលតែពាក្យបណ្ដាសា
ពាក្យបោកបញ្ឆោត និងពាក្យមួលបង្កាច់
ហើយពាក្យអពមង្គល
និងទុច្ចរិតស្ថិតនៅលើចុងអណ្ដាតគេជានិច្ច។
8 គេតែងពួនស្ទាក់នៅក្បែរភូមិ
ហើយប្រហារជីវិតជនស្លូតត្រង់ដោយសម្ងាត់
គេចេះតែឃ្លាំមើលមនុស្សទន់ខ្សោយ។
9 គេពួនដូចសត្វសិង្ហសំងំនៅតាមគុម្ពោត
គេពួនស្ទាក់ចាំចាប់ជនទុគ៌ត
គេចាប់ជនទុគ៌ត ដោយទាក់ទាញ
ឲ្យធ្លាក់ទៅក្នុងអន្ទាក់របស់ខ្លួន។
10 ជនទុគ៌តក៏ដួល ក្រាបនៅដី
ហើយធ្លាក់ទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់មនុស្សពាល ។
11 មនុស្សពាលគិតក្នុងចិត្តថា
«ព្រះជាម្ចាស់មិនចាប់អារម្មណ៍ទេ!
ព្រះអង្គបិទព្រះនេត្រ
ទ្រង់មិនទតមើលទាល់តែសោះ!»។
12 ព្រះអម្ចាស់អើយ សូមតើនឡើង
បង្ហាញព្រះបារមីរបស់ព្រះអង្គ
សូមកុំភ្លេចមនុស្សទន់ទាបឡើយ!
13 ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សពាលចំអក
មើលងាយព្រះជាម្ចាស់?
ហេតុអ្វីបានជាគេគិតក្នុងចិត្តថា
«ព្រះអង្គនឹងមិនរករឿងអញឡើយ» ដូច្នេះ?
14 ព្រះអម្ចាស់អើយ
ព្រះអង្គពិតជាទតឃើញទុក្ខលំបាក
និងការឈឺចាប់របស់មនុស្សទន់ទាប
ព្រះអង្គប្រុងនឹងជួយគេជានិច្ច
មនុស្សទុគ៌តផ្ញើជីវិតលើព្រះអង្គទាំងស្រុង
ហើយមានតែព្រះអង្គទេ
ដែលយាងមកជួយសង្គ្រោះជនកំព្រា។
15 សូមព្រះអង្គកាច់បំបាក់ដៃរបស់មនុស្សពាល
សូមដាក់ទោសពួកគេ ដើម្បីកុំឲ្យគេប្រព្រឹត្ត
អំពើពាលតទៅទៀត! ។
16 ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះមហាក្សត្រដ៏គង់នៅ
អស់កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ
សាសន៍ដទៃនឹងត្រូវលុបបំបាត់ចេញ
អស់ពីស្រុករបស់ព្រះអង្គ។
17 បពិត្រព្រះអម្ចាស់ព្រះអង្គទ្រង់ឈ្វេងយល់
បំណងចិត្តរបស់មនុស្សទន់ទាប
ព្រះអង្គលើកទឹកចិត្តគេ
18 ព្រះអង្គតែងតែផ្ទៀងព្រះកាណ៌ស្ដាប់ជនកំព្រា
និងមនុស្សដែលត្រូវគេជិះជាន់
ហើយព្រះអង្គរកយុត្តិធម៌ឲ្យគេ
ដើម្បីកុំឲ្យមនុស្សនៅលើផែនដី
អាចសង្កត់សង្កិនគេតទៅមុខទៀត ។