ទុតិយ‌កថា 15

ឆ្នាំទីប្រាំ‌ពីរជាឆ្នាំដែលត្រូវលុបបំណុល

1 «ប្រាំ‌ពីរឆ្នាំម្ដង អ្នកត្រូវតែលុបបំណុល។

2 ការលុបបំណុលនេះត្រូវអនុវត្តដូចតទៅ: ម្ចាស់បំណុលទាំង‌ឡាយដែលបានឲ្យប្រាក់អ្នកដទៃខ្ចី ត្រូវលុបបំណុលនោះ។ កាលណាគេប្រកាសការលុបបំណុល ដើម្បីលើកតម្កើងព្រះ‌អម្ចាស់ម្ចាស់បំណុលមិនត្រូវទាម‌ទារឲ្យអ្នកដទៃ ដែលជាបង‌ប្អូនរួមជាតិរបស់ខ្លួន សងប្រាក់វិញឡើយ។

3 អ្នកអាចទាម‌ទារឲ្យជនបរទេសសងប្រាក់ តែត្រូវលុបបំណុលឲ្យបង‌ប្អូន ដែលជាជនរួមជាតិរបស់អ្នក។

4 ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា មិនត្រូវឲ្យមានជនក្រីក្រឡើយ ដ្បិតព្រះ‌អម្ចាស់នឹងប្រទានពរអ្នកយ៉ាងបរិបូណ៌ នៅក្នុងស្រុកដែលព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក ប្រគល់ឲ្យអ្នកកាន់កាប់ទុកជាចំណែកមត៌ក។

5 ប៉ុន្តែ អ្នកត្រូវស្ដាប់បង្គាប់ព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក ដោយកាន់ និងប្រតិបត្តិតាមបទ‌បញ្ជាទាំងប៉ុន្មាន ដែលខ្ញុំប្រគល់ឲ្យនៅថ្ងៃនេះ។

6 ព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក នឹងប្រទានពរដល់អ្នក ដូចព្រះ‌អង្គបានសន្យាជាមួយអ្នក។ អ្នកអាចចងការប្រាក់ឲ្យប្រជា‌ជាតិជាច្រើន តែអ្នកមិនត្រូវខ្ចីប្រាក់ពីពួកគេទេ អ្នកនឹងត្រួត‌ត្រាលើប្រជា‌ជាតិជាច្រើន តែពួកគេនឹងមិនត្រួត‌ត្រាលើអ្នកឡើយ។

7 ក្នុងបណ្ដាក្រុងនៃស្រុកដែលព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក ប្រទានឲ្យ ប្រសិនបើមានបង‌ប្អូនខ្លះរបស់អ្នកធ្លាក់ខ្លួនក្រ មិនត្រូវមានចិត្តកំណាញ់ ឥតរវី‌រវល់ជួយបង‌ប្អូនដែលក្រនោះឡើយ។

8 ផ្ទុយទៅវិញ ត្រូវជួយគាត់ ដោយឲ្យខ្ចីប្រាក់តាមចំនួនដែលគាត់ត្រូវការ។

9 ចូរប្រយ័ត្ន មិនត្រូវមានចិត្តអាក្រក់ ដោយគិតថា ឆ្នាំទីប្រាំ‌ពីរជាឆ្នាំដែលត្រូវលុបបំណុលកាន់តែខិតជិត ហើយអ្នកក៏គ្មានចិត្តមេត្តាដល់បង‌ប្អូនដែលក្រនោះ គឺមិនជួយអ្វីទាំងអស់។ ពេលគាត់ទូលព្រះ‌អម្ចាស់ចោទប្រកាន់អ្នក នោះអ្នកមុខជាមានបាបមិនខាន។

10 ចូរជូនប្រាក់ទៅគាត់ដោយមិនទើស‌ទាល់ ដ្បិតធ្វើដូច្នេះព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក នឹងប្រទានពរអ្នក ក្នុងគ្រប់កិច្ចការដែលអ្នកធ្វើ។

11 នៅក្នុងស្រុកតែងតែមានអ្នកក្រជា‌និច្ច ហេតុនេះហើយបានជាខ្ញុំបង្គាប់អ្នក ឲ្យមានចិត្តទូលាយដល់បង‌ប្អូនរបស់អ្នក ដែលក្រីក្រ កំសត់ ទុគ៌ត នៅក្នុងស្រុក»។

ឆ្នាំដែលត្រូវដោះលែងខ្ញុំបម្រើ

12 «ប្រសិនបើមានបង‌ប្អូនរបស់អ្នក ដែលជាជន‌ជាតិហេប្រឺ ទោះបីប្រុស ឬស្រីក្ដី មកលក់ខ្លួនឲ្យអ្នក ត្រូវឲ្យគេនៅបម្រើអ្នកប្រាំមួយឆ្នាំ។ លុះដល់ឆ្នាំទីប្រាំ‌ពីរ ត្រូវដោះលែងគេឲ្យទៅវិញចុះ។

13 ប៉ុន្តែ កុំដោះលែងគេឲ្យទៅវិញ ដោយដៃទទេឡើយ។

14 ត្រូវយកភោគ‌ផលជាព្រះ‌ពរ ដែលអ្នកទទួលពីព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក គឺមានចៀម ស្រូវ និងស្រាទំពាំង‌បាយជូរ ផ្ដល់ជាអំណោយដល់គេផង។

15 ត្រូវចងចាំថា អ្នកធ្លាប់ធ្វើជាទាសករនៅស្រុកអេស៊ីប ហើយព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក បានរំដោះអ្នក។ ហេតុនេះហើយបានជាខ្ញុំបង្គាប់អ្នកដូច្នេះ។

16 ប្រសិនបើខ្ញុំបម្រើរបស់អ្នកពោលថា គេមិនចង់ចេញពីផ្ទះរបស់អ្នក ព្រោះគេស្រឡាញ់អ្នក និងគ្រួសាររបស់អ្នក ព្រមទាំងពេញចិត្តនឹងរស់នៅជាមួយអ្នក

17 ត្រូវយកដែកចោះត្រចៀកអ្នកបម្រើនោះ នៅទ្វារផ្ទះរបស់អ្នក ហើយគេនឹងក្លាយទៅជាខ្ញុំបម្រើរបស់អ្នករហូតតទៅ។ ត្រូវធ្វើបែបនេះចំពោះស្រីបម្រើដែរ។

18 ពេលដោះលែងខ្ញុំបម្រើ អ្នកមិនត្រូវនឹកស្ដាយឡើយ ព្រោះគេបាននៅបម្រើអ្នកអស់រយៈពេលប្រាំមួយឆ្នាំ ហើយធ្វើការឲ្យអ្នកបានផលពីរដងលើសកម្មករ ដែលអ្នកជួលមកធ្វើការទៅទៀត។ព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក នឹងប្រទានពរដល់អ្នក ក្នុងគ្រប់កិច្ចការដែលអ្នកធ្វើ»។

កូនដំបូងរបស់សត្វ

19 «ត្រូវញែកកូនដំបូងនៃហ្វូងសត្វរបស់អ្នក គឺកូនគោឈ្មោល និងកូនចៀមឈ្មោល ថ្វាយព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក។ មិនត្រូវប្រើកូនដំបូងរបស់គោ សម្រាប់ភ្ជួររាស់ ហើយក៏មិនត្រូវកាត់រោមកូនដំបូងរបស់ចៀមដែរ។

20 រៀងរាល់ឆ្នាំ ចូរបរិភោគកូនដំបូងនៃហ្វូងសត្វជាមួយក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នក នៅចំពោះព្រះ‌ភ័ក្ត្រព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក ត្រង់កន្លែងដែលព្រះ‌អង្គនឹងជ្រើសរើស។

21 ប្រសិនបើសត្វនោះពិការ ខ្វិនជើង ខ្វាក់ភ្នែក ឬមានស្លាក‌ស្នាមកន្លែងណាមួយ កុំយកវាទៅធ្វើយញ្ញ‌បូជាថ្វាយព្រះ‌អម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នកឡើយ។

22 ត្រូវបរិភោគសត្វនោះនៅកន្លែងដែលអ្នករស់នៅ មនុស្សមិនបរិសុទ្ធ ឬមនុស្សបរិសុទ្ធ អាចបរិភោគបានដូចគ្នា គឺដូចបរិភោគសាច់ក្ដាន់ ឬសាច់ឈ្លូសដែរ។

23 ប៉ុន្តែ កុំបរិភោគឈាម ឡើយ ត្រូវចាក់ឈាមនោះទៅលើដី ដូចគេចាក់ទឹក»។